Een pummelervaring


Huisvlijt van dochterAan het eind van de achttiende eeuw gingen de mensen voor het eerst naar de kust. Niet om te zonnen, maar voor hun gezondheid. Hoe zee, zon, wind en strand daar een bijdrage aan konden leveren – daarover verschilden de meningen. Het belangrijkste idee was dat de elementen een soort weerstand boden aan het verzwakte lijf, dat door tegendruk te geven, moest aansterken. Kunstgeschiedenisdocent Thomas van Leeuwen vertelde ons over jonge Engelse edellieden, die zich in de branding door de beukende brekers lieten ‘pummelen’. ‘Heerlijk’, verklaarden ze achteraf, als ze duizelig en met schelpen in hun zwembroek wegwankelden richting hun handdoek.

Een digitale bek vol tanden


Een lelijke boot in de DoesTotdat ik in de Rijn- en Veenstreek kwam werken, betekende concurrentie weinig voor mij. Ja, in 1990, toen ik pas bij het Leidsch Dagblad werkte, bestond nog de Leidse Courant. Die keken wij ’s ochtends altijd wel even in. Maar serieuze concurrentie was de Leidse Courant niet. Eind 1993 kwam ik bij de IJmuider Courant. In de IJmond had je ook nog Dagblad Kennemerland, maar juist het jaar daarvoor waren beide kranten in handen van TMG gekomen, en die verdeelde de markt in een ‘boven het kanaal’ en een ‘onder het kanaal’.

Over boerenkaas


Ja kunt ook heel goed zelf kaas maken.Van oorsprong is het Groene Hart helemaal geen land van koeien, maar van graan. De middeleeuwse oerboeren, die het hoogveenmoeras introkken om het te ontwateren, kregen een uiterst vruchtbaar, hooggelegen boerenland waar tarwe, rogge, gerst en haver op gedijden. Pas na  langdurige ontwatering en inklinking kwam het land zo laag te liggen, dat het ongeschikt werd voor akkerbouw. Zuivel voor graan, dus. Vanaf dat moment, we spreken van de 15de eeuw, stonden de stedelingen voor de vraag: wat voor zuivel? Boter of kaas?

Boerenserliana


Serliana uit Palazzao del TèDe Italiaanse renaissancekunstenaar Sebastiano Serlio (1475-1554) was een bouwdoosarchitect. Hij was de eerste die zich realiseerde dat je bogen, zuilen, daklijsten, frontons en andere ornamenten uit klassieke gebouwen kon ‘losknippen’ en ze weer aan elkaar kon plakken op een manier die je leuker vond, of die je beter uitkwam. Zo realiseerde hij gebouwen die er wel klassiek uitzagen, maar die in de Griekse of Romeinse oudheid toch nooit zo hadden kunnen bestaan. Eén van de vormen die hij bedacht, heet naar hem: de serliana. Het is een boog die op twee Toscaanse zuilen staat en waaraan aan weerszijden openingen (in de praktijk vaak deuren of ramen) zijn geplakt.

Neem een banaan!


Mladic eindelijk in de celPortugese zeevaarders die in de tweede helft van de vijftiende eeuw Oost-Afrika bezochten, stuitten daar op bananen. Europeanen waren verrast over de langwerpige vorm van de groene en gele jongens; Europese vruchten zijn doorgaans rond, of nou vooruit dan - peervormig.

Gooi de musea Leiden uit!


Ben SchuttenbeldDe Kamer van Koophandel heeft een Economische Agenda 2020 opgesteld. Eén van de speerpunten is het Bio Science Park in Leiden. De Kamer wil dat Leiden aantrekkelijk wordt voor de gespecialiseerde buitenlandse werknemers die de ondernemingen in het park nodig hebben. Zij zijn om hun kennis overal ter wereld gewild. Dat weten ze en dus stellen zij hoge eisen aan hun werk- en leefomgeving. Kan Leiden daaraan voldoen?

Goed gepland met internet


Congratulations!Internet verandert de manier waarop wij leven. Dat wordt vaak gezegd, maar op de vraag: hoe dan, komt zelden een duidelijk antwoord. Een glimp van de toekomst ving ik afgelopen week op in de Londense Underground. Hieruit maakt ik op dat internet een instrument wordt voor bedrijven en overheid om ons te dwingen om te plannen en vooruit te denken. Niet iedereen kan dat. De internettoekomst kent dus winnaars en verliezers.

Eerdere berichten

Parmezaan en Boeren-Leidse


Mmm, Amerikaanse rivierkreeft!


Ramp in de Ridderhof


Welkom in Wilfreds Wereld!

Sommige verslaggevers gaan naar Uruzgan voor het nieuws, andere naar Irak. Ik ben Wilfred Simons en ga voor het Leidsch Dagblad naar Alphen aan den Rijn en het Groene Hart. Voor de editie Rijn- en Veenstreek, voor alphen.cc en voor www.leidschdagblad.nl doe ik (bijna) dagelijks verslag van het nieuws hier.